[FIC][EXO] summer night'S Dream - 04

posted on 11 Mar 2014 23:14 by ks-night

 

 

Title : summer night'S Dream
Author : KsNight
Pairing : Kris*Tao
Rating : NC - 17
Author note: เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

 
------------------------
 
 
 

04 - เปลี่ยน

 

 

 

            คอนเสิร์ตที่จากาตาร์ครั้งนี้จบลงอย่างน่าประทับใจ เทาสนุกมาก เพราะถึงแม้ว่าจะเหนื่อย แต่มันดีจริงๆ ที่ได้เต้น ได้ร้องเพลง ได้ฟังเสียงเรียกจากแฟนๆ จิตใจเหมือนได้รับการปลอบโยน ทำให้รู้สึกเข้มแข็งขึ้นมากทีเดียว

            เด็กหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำของห้องพัก แม้ว่าจะแต่งตัวเรียบร้อยทว่าเรือนผมสีเข้มยังคงเปียกชื้นแนบลู่ไปกับศีรษะและใบหน้าเรียว แต่เจ้าตัวก็ไม่คิดจะใส่ใจ ร่างสูงปีนขึ้นเตียงสองตาปรือปรอยอย่างง่วงงุนทำท่าเหมือนพร้อมจะหลับได้ทุกเมื่อ

            คริสที่มองอยู่ตั้งแต่ต้นถอนหายใจออกมา

            เขาทรุดนั่งลงข้างตัวเด็กดื้อที่ไม่รู้จักดูแลตัวเอง ก้มลงกระซิบสั่งในฐานะพี่ชายให้อีกฝ่ายเช็ดผมให้แห้งก่อนที่จะหลับ รอจนกระทั่งได้ยินเสียงครางอือรับคำแล้วค่อยหยิบชุดและผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างวางใจ

            ทว่าในตอนที่จัดการตัวเองเรียบร้อยและกลับออกมา เขากลับพบว่าน้องเล็กเหนื่อยจนหลับไปทั้งที่ผมยังเปียก แม้จะรู้สึกระอิดระอาใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เหนือความคาดหมายหรอก

            “อย่างนี้ทุกทีเลยนะเราน่ะ...”

            ชายหนุ่มบ่นพึมพำใส่คนที่ยังนอนไม่รู้เรื่อง พลางทรุดตัวนั่งลงที่ตำแหน่งเดิม ใช้สายตาอ่อนโยนลึกซึ้งพินิจมองใบหน้าคมที่แฝงแววอิดโรยเหนื่อยล้า รอยยิ้มบางๆ ถูกแตะแต้มขึ้นที่มุมปาก คริสลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาช่วยเช็ดผมให้ ...สัมผัสอย่างระมัดระวังและแผ่วเบาด้วยไม่ต้องการที่จะรบกวนให้อีกฝ่ายตื่นจากห้วงความฝันอันแสนหวาน

            ไม่นานนักเรือนผมนุ่มก็เริ่มแห้ง เขาวางผ้าเช็ดตัวไว้กับโต๊ะเตี้ยๆ ข้างเตียง ก่อนจะบรรจงใช้ปลายนิ้วสางเส้นผมเล็กละเอียดเหมือนขนแมวที่พันกันยุ่งของอีกฝ่ายให้ช้าๆ

            “อื้อ...”เหมือนเด็กหนุ่มจะชอบใจ เทาส่งเสียงครางเหมือนแมวครวญ พลางขยับศีรษะเสียดสีใบหน้าลงกับมืออุ่น การขยับนี้บังเอิญทำให้ริมฝีปากแตะต้องเรียวนิ้วยาว...สัมผัสอุ่นๆ นั้นคงอยู่เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะจางหาย แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้คนอายุมากกว่าชะงักงัน

            คริสเหม่อมองใบหน้าอ่อนเยาว์ของอีกฝ่าย หัวใจที่อยู่ในอกเหมือนจะเต้นผิดจังหวะไป

            ปลายนิ้วเรียวแตะลงอีกครั้งบนริมฝีปากนุ่ม... กดสัมผัสลงแผ่วเบาอ่อนหวาน เขาไล้ปลายนิ้วเรียวไปตามกลีบปากหยักสวยที่ครั้งหนึ่งเคยครอบครองลิ้มรส

ดวงตาสีหมึกพลันสั่นไหว

 

                        ผลไม้ต้องห้ามนั้นแม้รู้ว่ามีพิษร้าย... 

                        ...ทว่ามนุษย์โง่เขลามากมาย... ก็ยังยอมตาย...

                        ...เพียงคิดลิ้มชิมรสชาติอันหวานล้ำ

 

            เขารู้ว่านี่ผิดต่อน้อง... เขาเคยสัญญาว่าจะไม่แตะต้องอีกฝ่ายอีก

            แต่จะอย่างไรคริสก็เป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่ง เขาต้องการ เขาปรารถนา... รักหลงอย่างโง่งม ลุ่มหลงจนคลุ้มคลั่ง จนดวงตามืดบอด จนหัวใจเจ็บปวด...

            เขาไม่สามารถปฏิเสธสัตว์ร้ายอัปลักษณ์ที่กระซิบเสียงยุยงออกมาจากส่วนที่ลึกและดำมืดที่สุดของห้วงความคิด

            คริสอยากจูบน้อง... จูบอย่างลึกซึ้ง บดเบียดริมฝีปากลง สอดแทรกปลายลิ้นเข้าไป... กวาดต้อนเรียวลิ้นหวานฉ่ำให้จนมุม สั่นสะท้านสิ้นแรงเหมือนอย่างคืนนั้น

            ลีดเดอร์หนุ่มหลับตาแน่น ข่มกลืนก้อนความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมา ฝืนผลักดันความคิดนั้นให้กลับลงไปสู่เบื้องลึกของจิตใจ ล่ามโซ่... ตรวนตรึงไว้ แต่สัตว์ร้ายที่อยู่ในนั้นเพียงคำรามอย่างเหยียดหยัน มันออกแรงดิ้นรนเพียงเล็กน้อย... ไม่นานก็สามารถปลดโซ่อันเปราะบางนั้นได้

            สัตว์ร้ายได้ครอบครองสติความนึกคิด ทำลายความยับยั้งชั่งใจ

            คริสไม่สามารถบังคับให้ตัวเองหยุดได้จนกระทั่งริมฝีปากของเขาและเทาแตะกัน...

            นุ่มนวลเหมือนความฝัน ทว่าก็ชัดเจนยิ่งกว่าความจริงใด

            ชายหนุ่มใช้ความอดทนเส้นสุดท้าย บังคับมันให้จบลงโดยปราศจากการล่วงล้ำก้ำเกินมากกว่านี้ เขาใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีหนึ่งจดจำรสสัมผัสที่จะไม่มีวันได้รับอีก ก่อนที่จะถอดถอนจุมพิตออกไป

            ทว่าตอนนั้นเองที่ได้สบเข้ากับดวงตาเรียวสวยที่กำลังเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก

 

            เทาไม่ได้หลับ...

 

            คริสรู้สึกเย็นเฉียบไปจนถึงปลายนิ้ว สายตาของคนอายุน้อยกว่าจับจ้องมาทำให้หัวใจเหมือนถูกบีบรัดจนเจ็บหนึบ เขาพึมพำขอโทษเสียงเบาก่อนที่จะผละออกห่างอย่างกระอักกระอ่วนใจ ทว่าก็ถูกดึงรั้งเอาไว้ด้วยมือเรียวสั่นระริก

            ความเงียบอันน่าอึกอัดดำรงอยู่เพียงไม่นาน เด็กหนุ่มก็เอ่ยปากออกมา

            “พี่...ชอบผมจริงๆ เหรอ?”คำถามที่หลุดออกมาจากเรียวปากหยักสวยเป็นสิ่งที่คริสไม่คาดคิดเลยว่าจะได้ยิน กระนั้นเขาก็ยังตอบออกไปด้วยเสียงที่ราบเรียบจริงจัง

            “พี่ชอบนาย”เรียวคิ้วเข้มของชายหนุ่มขมวดเข้าหากัน แล้วเขาก็ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

            “...ถามทำไม? หรือนายคิดว่าพี่ล้อเล่น?”

            “ก็มัน...”คริสฟังเสียงทุ้มแผ่วเบาที่เงียบหายไปแล้วพรูลมหายใจยาวเหยียด โน้มตัวลงเหนือร่างสูงโปร่งของคนอายุน้อยกว่า เลื่อนริมฝีปากอุ่นเข้าใกล้ใบหูบาง... เพื่อกระซิบเอ่ยด้วยเสียงทุ้มนุ่มแว่วหวาน

            “พี่ชอบนาย...” ตอกย้ำความรู้สึกของตนเองให้อีกฝ่ายเข้าใจได้ชัดเจนยิ่งยิ่งขึ้น “ชอบมาก...”

            ร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มสั่นเบาๆ...รู้สึกแปลกประหลาดเมื่อได้ยินเสียงกระซิบนั้น

            เขาหลุบสายตาลงต่ำ จนแพขนตาทอดเงาลงบนผิวแก้ม

            เงานั้นระริกไหว... ไม่รู้ว่าด้วยแสงไฟ... หรือเพราะการขยับเล็กน้อยของเจ้าตัวเอง

            “ผมไม่ได้...เป็น...อือ....พวกชอบผู้ชายด้วยกัน”

            “พี่เองก็ไม่ใช่...” ลีดเดอร์หนุ่มแก้ต่าง เปลี่ยนแปลงความเข้าใจที่ผิดเพี้ยนไปให้ถูกต้อง

            “แค่คนที่พี่ชอบตอนนี้คือนาย...คือหวงจื่อเทาคนนี้ มันไม่เกี่ยวกับว่าเป็นเพศไหน หรือเป็นอะไร มันไม่ใช่เงื่อนไขแบบนั้น... เพราะสิ่งที่พี่ใช้มันไม่ใช่เหตุผล แต่เป็นหัวใจ...”

            “...”

 

            ถ้าจะถามว่าความรักเริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่...

            บางครั้ง...มันก็อาจจะเกิดขึ้น...

            ในตอนที่ถูกใครบางคนบอกรักก็ได้

            ...แค่อาจจะนะ

 

            “...รู้สึกแย่รึเปล่าที่พี่พูดแบบนี้?”คริสเอ่ยปากถามอย่างค่อนข้างกังวลเมื่อเห็นว่าน้องชายเงียบไป เขาเผลอตัวอีกแล้ว...ทั้งที่ออกปากสัญญาว่าจะไม่ก้าวเกินเส้นกั้นของคำว่าพี่น้องแต่กลับไม่สามารถทำได้

            แต่เทากลับส่ายหน้าเบาๆ

            “ไม่...ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรครับ” ใบหน้าอ่อนเยาว์คมคายของเด็กหนุ่มขึ้นสีระเรื่อ

            “...จริงๆ นะ แค่...มัน...ออกจะ...แปลกๆ อยู่บ้าง” ยิ่งพูดเสียงของน้องเล็กแห่งเอ็กโซเอ็มยิ่งแผ่วลง ท้ายประโยคนั้นเบาจนแทบจะฟังไม่ได้ยิน

            โดยพื้นฐานแล้วเทาเคยคิดว่าตุ้ยจางเป็นแค่พี่ชาย ถ้าถามว่าชอบไหม...มันก็ต้องตอบว่าชอบแน่อยู่แล้ว ควรบอกว่าชอบมากด้วยซ้ำ... แต่ว่ามันไม่ใช่ชอบพอรักใคร่แบบที่อีกฝ่ายรู้สึก เทาชอบคริสอย่างน้องชอบพี่ ชอบอย่างชื่นชม เคารพ ยึดถือเป็นเป้าหมาย... เป็นไอดอลที่อยากจะเอาเป็นแบบอย่าง

            ยิ่งเขาไม่เคยมีพี่ชาย เมื่อได้มีแล้วจึงไม่สูญเสียสายสัมพันธ์แบบนี้ไป

            พอ... พอถูกบอกว่าชอบในความหมายนั้น... ถึงได้ตกใจ สับสน... และหวาดกลัว

            ดวงตาเรียวสวยช้อนขึ้น มองใบหน้าคมคายสมบูรณ์แบบที่อยู่ห่างออกไปเพียงลมหายใจคั่น...

            นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่เทาได้มองคริสในฐานะอื่นที่ไม่ใช่พี่น้องกัน...

 

            รู้สึก...แปลกๆ...

            หัวใจ...เต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมา...

 

            ท่าทางเหล่านั้นมันน่ารักเสียจนคริสอยากจะกลืนคำพูดตัวเองอีกครั้ง เขาไม่อยากเป็นแค่พี่ชาย สักนิดก็ไม่

            “พี่...ขอจูบราตรีสวัสดิ์นายได้ไหม?” เขาถามอย่างไม่ใคร่แน่ใจ เมื่อก่อนนี้อาจจะทำบ่อยอยู่หรอก เทาเองก็ไม่ได้คิดมาก มันเป็นแค่การแสดงความสนิทสนมระหว่างพี่น้องเท่านั้น...

            แต่ครั้งนี้... มันต่างออกไป

            มันไม่เหมือนกัน... เขาบอกออกไปแล้วว่าเขารู้สึกอย่างไร มันจะไม่ใช่จูบระหว่างพี่น้องเหมือนทุกทีแล้ว

            “...”

            เด็กหนุ่มใช้เวลาขบคิดอยู่ชั่วอึดใจ แม้จะลังเลอยู่บ้างแต่เขาก็พยักหน้าในที่สุด

            เมื่อได้รับอนุญาต คริสก็แตะริมฝีปากลงหน้าผากเนียนเบาๆ สัมผัสอย่างอ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง ริมฝีปากอุ่นจัดเลื่อนลงตามสันจมูกโด่งคม... ทว่าก่อนที่จะทันได้ประทับลงบนริมฝีปากหยักสวย เขาก็ถูกดันออกมา

            วินาทีแรกก็นึกหรอกอยู่ว่าคงจะถูกรังเกียจแล้ว แต่พอได้สังเกตใบหน้าของอีกฝ่ายชัดๆ คริสก็อดไม่ได้ที่จะนึกเข้าข้างตัวเองว่ามันไม่ใช่

            เทากำลังหน้าแดง... แดงจัดจนเหมือนเป็นไข้ ริ้วสีแดงนั้นลามไปถึงใบหูและลำคอ... เห็นได้อย่างชัดเจนแม้ท่ามกลางแสงสลัวเลือนราง

            ขณะที่กำลังมองอยู่นั้นเองร่างสูงถูกผลักอีกครั้งให้พ้นเตียง แล้วเด็กหนุ่มก็ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมใบหน้าจนมิดอย่างรีบร้อน ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่ถึงเสี้ยวนาที คริสยังงงๆ อยู่เลยตอนที่ได้ยินเสียงอู้อี้ดังลอดมาจากก้อนกลมๆ ใต้ผ้าห่ม

            “ระ...ราตรีสวัสดิ์ครับ ตุ้ยจาง...”

 

            ดวงตาคมของชายหนุ่มกระพริบอย่างงุนงง

            เหมือนจะเข้าใจ...แต่ก็เหมือนจะไม่เข้าใจถึงความหมายของการปฏิกิริยาเหล่านี้...

            ใครก็ได้บอกทีว่าเขาไม่ได้กำลังฝันไป?

 

            วันถัดมาบรรยากาศระหว่างหัวหน้าวงและมักเน่ของฝั่งเอ็มก็เหมือนจะย้อนกลับไปก่อนหน้าที่จะเกิดเรื่อง ถึงแม้จะมีอยู่บ้างบางครั้งที่เทาแอบหลบหน้าพี่ชาย แต่กลับไม่ได้ทำให้อะไรๆ ดูน่าอึดอัดเหมือนหลายวันที่ผ่านมา

            คงเป็นเพราะรอยยิ้มกว้างที่เหมือนจะไม่ได้เห็นมานานของท่านตุ้ยจางนั่นกระมัง

 

            “จุ๊ๆ...” เลย์ส่งเสียงล้อเลียนเบาๆ แค่พอให้คนข้างตัวได้ยิน ลู่หานฟังแล้วเลิกคิ้วมองตามสายตาของเพื่อนสนิทไปแล้วเขาก็ได้เห็นว่าสองคนที่สูงที่สุดในฝั่งเอ็มกำลังเดินอยู่ข้างกัน รอยยิ้มบางๆ อย่างเบาใจค่อยๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปาก

            ไม่รู้หรอกว่าทะเลาะอะไรกัน หรือว่าคืนดีกันด้วยวิธีไหน ถ้าดีกันได้แล้วก็ช่างเถอะ...

            ทว่าไม่นานหลังจากนั้นดวงตาคมสวยก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นต่อหน้าต่อตาว่ามือใหญ่ของท่านลีดเดอร์แอบเนียนสอดเกี่ยวเรียวนิ้วเข้ากับมือเรียวของน้องเล็กโดยไม่สนใจเลยว่ารอบๆ ตัวจะมีแฟนคลับรายล้อมอยู่มากแค่ไหน เขายังเห็นอีกว่าแก้มขาวของเทาขึ้นสีจางๆ เด็กหนุ่มตัวสูงรีบดึงมือออกจากการเกาะกุมก่อนที่จะถูกแฟนคลับเห็นเข้า แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิกมือแกร่งของคนฉวยโอกาสแรงๆ เสียหนหนึ่ง

            ลู่หานกับเลย์หันมาสบตากันโดยไม่ต้องนัดแนะ แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะออกมา

 

            คริสยกมือขึ้นลูบรอยที่โดนหยิกเบาๆ ในอกปรากฏกระแสความหวานละมุนที่เจือความขมขื่นเอาไว้เล็กน้อย รอยยิ้มกว้างถูกแตะขึ้นบนเรียวปากบางสวยอีกครั้ง

            เขารู้...รู้อยู่เต็มอกว่ามันผิด

            แต่ถึงแม้ว่าจะต้องทำให้ใครต่อใครเสียใจ ถึงจะผิดต่อใครอย่างไรก็ช่าง... เขาไม่อยากจะผิดต่อหัวใจตัวเอง

            ยังไม่อยากยอมแพ้ตั้งแต่เพิ่งจะเริ่มต้น ขอพยายามอีกสักนิด... อีกนิดเดียว ถ้าหากมันไม่ไหวจริงๆ แล้วจะเขาตัดใจ...

            จนกว่าจะถึงตอนนั้น... จะเจ็บปวดอย่างไร... จะมากมายเท่าไหร่...

 

            ...เขาจะอดทน...

 

 

 


TBC.

Comment

Comment:

Tweet

ไม่รู้ว่าจะได้มาเห็นรึเปล่า แต่ว่าขอขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ที่ตรงนี้ได้ไหมครับ
>              <,,,,
ดีใจที่ชอบนะครับ อ่านเม้นท์คุณมินตาแล้วเคสเขินมากเลย
รู้สึกเหมือนกำลังจะลอยแล้ว ฮาาาาา
ที่จริงส่วนใหญ่แล้วเคสจะอัพให้เด็กดี ในบลอคนี่มาอัพไว้เผื่อแบคอัพเฉยๆ ไม่นึกว่าจะมีคนรออ่านอยู่ ขอโทษนะครับ ไม่ได้มาลงต่อนานเลย แต่ตอนนี้ก็อัพเดทให้ทันถึงตอนปัจจุบันแล้วนะ XD ไม่โกรธน้า <3
ปล. นอกจากคริสเทาแล้ว คู่ที่ชอบที่สุดก็เป็นฮุนเทาเหมือนกันครับ! ดังนั้นอย่าเปลี่ยนคู่จิ้นเลยนะ! มากรี๊ดฮุนเทาด้วยกันเถอะ!! ๕๕๕๕๕

#2 By KsNight on 2014-04-04 20:44

สวัสดีค่ะคุณเจ้าของบล็อค. ต้องสารภาพว่าดิฉันแอบอ่านซัมเมอร์ไนท์ของคุณไปหลายรอบมากๆ แม้จะมีแค่4ตอนแต่ก็อ่านซ้ำไปมาอย่างไม่รู้สึกเบื่อ รู้สึกประทับใจาษากับงานเขียนของคุณมากเลย ที่สำคัญคือพลอตเรื่องนี้ให้ความรู้เสมือนจริงกว่าฟิคเรื่องอื่นที่ดิฉันเคยอ่าน ดิฉันเองเพิ่งจะเริ่มชอบๆเด็กดาวได้ไม่นานนัก เมนหลักก็คือน้อง ส่วนคู่จิ้นก็คือฮุนเทา(555) แต่ดิฉันหางานเขียนที่เทารับได้น้อยมากแทบจะไม่มีเลย ถ้าน้องจะรับก็คงจะหนีไม่พ้นต้องคู่เฮียคริส ดังนั้นดิฉันเลยเสริซหาและมาเจองานเขียนของคุณเข้า บอกเลยค่ะว่าแทบเปลี่ยนคู่จิ้น อ่านแล้วเชื่อทุกตัวอักษรที่คุณบรรยายมา และชอบคาแรกเตอร์นี้ของน้องและเฮียมากๆ ไม่เว่อร์จนให้คามรู้สึกเป็นผู้หญิง แต่กลับทำให้เชื่อว่าความรักแบบนี้มันมีจริงๆ. จิ้นจนกู่ไม่กลับแล้วค่า ขอโทญที่พิมซะยืดยาวนะคะ แค่อยากบอกให้คุณได้รับรู้ว่ามีคนๆนึงติดตามผลงานของคุณอยู่ ขอเป็นกำลังใจให้และจะรอคอยตอนต่อไปรวมถึงผลงานอื่นๆของคุณอึกนะคะ

#1 By มินตา (58.8.237.128|58.8.237.128) on 2014-04-02 16:49